مدرنيته   

افسردگی انواع مختلفی داره؛

يه مدلش هم اينه که وقتی طبق معمول با دوستات نشستی و ميگی و ميخندی؛ يه دفعه تلفنت زنگ ميزنه و بعد از سلام و احوالپرسی؛ بهت ميگند: راستی چرا يه مدته که بيحال و افسرده ای و تاکيد ميکنند که اين نظر خودشون به تنهايی نيست و بقيه فاميل هم تاييدش کردند!

وقتی تلفن قطع ميشه؛ تازه يادت می افته که تو هم قابليت افسرده شدن داری و به خاطر اينکه مطمئن بشی؛ از آدمای اون جمع هم میپرسی که به نظرشون تو افسرده ای؟!

و وقتی اونا هم تاييد کردند؛ به يکی از دوستات (ترجيحا از نوع متفکر)؛ ميگی که ميخوای فکر کنی!!!

اون وقت می شينی و فکر ميکنی....

 

 

لینک